ျမန္မာႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားအေပါင္းတို႕ခင္ဗ်ား

ျမန္မာႏိုင္ငံအေမရိကန္တကၠသိုလ္၏ ဘုတ္အဖဲြ႕၀င္မ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ပထမဦးဆံုး အကိ်ဳးအျမတ္မယူ ဘာသာေရးဘက္မလိုက္သည့္ ပုဂၢလိကတကၠသိုလ္တည္ေထာင္ရန္ႀကိဳးပမ္းမႈကို ဖ်က္သိမ္းရန္မဲခဲြ၍ဆံုးျဖတ္ခဲ့ေၾကာင္း ၀မ္းနည္းစြာျဖင့္ အေၾကာင္းၾကားအပ္ပါသည္။

အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒ (ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဥပေဒအမွတ္ (၄၁)၊ ၂၀၁၄ခုႏွစ္) ကို ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၆ ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း (၇)ရက္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၁၄ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ (၃၀) ရက္ေန႕တြင္ စတင္အတည္ျပဳခဲ့ပါသည္။ ဥပေဒတြင္ “ကိုယ္ပိုင္ သို႕မဟုတ္ ပုဂၢလိကေက်ာင္းမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာဥပေဒႏွင့္အညီ တည္ေဆာက္ခြင့္ျပဳျခင္းႏွင့္ ပညာေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ ပုဂၢလိက က႑၏ ပူးေပါင္းပါ၀င္ေဆာင္ရြက္မႈကို အာေပးျမွင့္တင္ေရး”[1] ကို အဆိုျပဳထားပါသည္။

ထိုအဆိုျပဳခ်က္အတိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေမရိကန္တကၠသိုလ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားအေပါင္းတို႔အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ အက်ိဳးအျမတ္မယူသည့္ အဆင့္အတန္းမခဲြျခားသည့္ ႏိုင္ငံေရးအစဲြမရွိသည့္ တကၠသိုလ္တစ္ခုတည္ေထာင္ရန္ ေအာက္တိုဘာလ (၂၀) ရက္၊ ၂၀၁၄ခုႏွစ္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ ေက်ာင္သားေက်ာင္းသူမ်ား၏ သံုးပံုတစ္ပံုကို ပညာသင္ဆုအျပည့္အ၀ ခ်ီးျမွင့္ႏိုင္ရန္လည္း ရည္ရြယ္ထားခဲ့ပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ တကၠသိုလ္တည္ေထာင္ရန္ႀကိဳးပမ္းမႈသည္ ၁၈၆၆ခုႏွစ္ Beirut အေမရိကန္တကၠသိုလ္မွအစျပဳခဲ့သည့္ လက္ရွိ တိုက္ႀကီးေလးတိုက္တြင္ တကၠသိုလ္ေပါင္းသံုးဆယ္ေက်ာ္ရွိၿပီျဖစ္သည့္ ႏွစ္ေပါင္း (၁၅၀) ေက်ာ္ၿပီျဖစ္သည့္ ထံုးတမ္းစဥ္လာ၏ အခန္းက႑တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံပညာေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒႏွင့္အညီ ျမန္မာႏိုင္ငံအေမရိကန္တကၠသိုလ္ကို မွတ္ပံုတင္ခြင့္ေပးရန္ေတာင္းဆိုခဲ့သည္မွာ ေလးႏွစ္တိုင္ေအာင္ၾကာခဲ့ပါသည္။ ထိုႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံပညာေရး၀န္ႀကီးအပါအ၀င္ အျခားေသာအထက္လူႀကီးမ်ားစြာႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားစြာလုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကို သည္းခံ၍ေစာင့္ဆိုင္းေပးရန္ အထပ္ထပ္အခါခါေျပာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း သည္းခံေစာင့္ဆိုင္းေပးႏိုင္မႈသည္ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိသာရွိၿပီး ကၽြႏ္ုပ္တို႔အလွဴရွင္မ်ား၏ သဒၶါတရားသည္လည္း ကုန္ခန္းသြားခဲ့ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေရရွည္တိုးတက္မႈမ်ားကို ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္ရန္ အျမင့္ဆံုးႏိုင္ငံတကာစံသတ္မွတ္ခ်က္မ်ားႏွင့္အညီ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည့္တကၠသိုလ္ေကာင္းတစ္ခု လိုအပ္ပါသည္။ အစိုးရတကၠသိုလ္မ်ားကို ထိုစံသတ္မွတ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ျပည့္မွီေအာင္လုပ္ေဆာင္ရန္ ေခတ္ကာလတစ္ခုအထိ ၾကာျမင့္ႏိုင္မည္ျဖစ္ၿပီး ရန္ပံုေငြပမာဏမွာလည္း လက္ရွိအစိုးရခ်မွတ္ေပးႏိုင္မည့္ ပမာဏထက္မ်ားစြာလိုအပ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ အက်ိဳးအျမတ္မယူသည့္ ပုဂၢလိကတကၠသိုလ္မ်ားသည္သာ ထုိလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို အသင့္အတင့္ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္မည့္ နည္းလမ္းတစ္သြယ္ ျဖစ္ပါသည္။ ၎ကို လက္ရွိအစိုးရမွ လ်င္ျမန္စြာနားလည္ေပးႏိုင္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ အလွဴရွင္မ်ား၊ ဘုတ္အဖဲြ႕၀င္မ်ား၊ တကၠသိုလ္အရာရွိမ်ား၊ ဆရာဆရာမမ်ား၊ ေက်ာင္း၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ အာေပးကူညီခဲ့သူအေပါင္းတို႕ကို အထူးပင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။

 

ေလးစားစြာျဖင့္

Professor Craig Evan Klafter, DPhil (Oxon)

Rector

 

[1] အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒ အခန္း(၃)၊ ၄။ (ခ)

 

To the people of Myanmar,

It is with deep regret that I write to inform you that the Board of Trustees of the American University of Myanmar has voted to abandon our attempt to establish Myanmar’s first non-profit and non-religious private university operating to high American standards.

The National Education Law (2014, Parliamentary Law No. 41) 1376, New Moon of Thadingyut 7th day was signed into law on September 30, 2014. That law states that “Private sector cooperation in every level of education will be encouraged and private schools will be permitted to be established in accordance with relevant laws.”[1] In response, the American University of Myanmar was incorporated in the United States on October 20, 2014 to establish, conduct, and maintain a non-profit, non-sectarian and non-political university to be located in Myanmar for the benefit of the Myanmar people. It was our intention to award full scholarships to at least one-quarter of our students. Our effort to establish the University has been part of a more than 150-year tradition of independent overseas American universities that began with the American University of Beirut in 1866 and today includes more than thirty universities on four continents.

For nearly four years, we have been trying to get the Myanmar Ministry of Education to comply with the National Education Law and permit the American University of Myanmar to register. This has involved numerous meetings with senior officials of the Ministry including the Union Minister of Education. We have been repeatedly asked to be patient, but patience has its limits and the generosity of our donors has been exhausted.

Myanmar needs a great university operating to the highest international standards to ensure its future development. Bringing government universities up to these standards will take generations and require more funding than the government presently can commit. Private non-profit universities are the only medium-term solution. I hope that the Myanmar government soon realizes this.

I am exceedingly grateful to our benefactors, trustees, my fellow university officials, our faculty members and support staff, and to the tens of thousands of people who have encouraged us over the years.

Sincerely,

 

Professor Craig Evan Klafter, DPhil (Oxon)

Rector

 

 

[1] Chapter 3, Section 4(b).